Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego powołał Radę Programową NIM kadencji 2026–2028 w następującym składzie:
prof. dr hab. Andrzej Betlej – historyk sztuki, profesor nauk humanistycznych w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się głównie w dziejach sztuki nowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dziedzictwa artystycznego kresów wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Jest autorem i współautorem blisko trzystu opracowań dotyczących zagadnień sztuki nowożytnej, m.in. ornamentyki, architektury, rzeźby oraz historii mecenatu kulturalnego i kolekcjonerstwa w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W latach 2012–2015 dyrektor Instytutu Historii Sztuki UJ, w latach 2016–2020 dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie, od r. 2020 dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu. Wiceprzewodniczący Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, wiceprezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki (2019–2022, 2025-). Od 2012 roku redaktor naczelny czasopisma „Modus. Prace z historii sztuki”. Członek rad redakcyjnych czasopism naukowych (m.in. „Opuscula Musealia”, „Roczniki Sztuki Śląskiej”, „Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie”) oraz rad muzeów. Był przewodniczącym Rady Narodowego Instytutu Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA oraz Rady Muzeum Narodowego w Poznaniu. Stypendysta zagraniczny Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Kościuszko Foundation, wielokrotnie Fundacji z Brzezia Lanckorońskich, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Departamentu Stanu USA (w ramach The International Visitor Leadership Program). Dwukrotnie otrzymał granty badawcze Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Za działalność naukową otrzymał liczne wyróżnienia, w tym Nagrodę im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa oraz Nagrodę im. prof. Jerzego Łozińskiego, przyznawane przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, nagrody Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, nagrodę „ARS QUAERENDI” Województwa Małopolskiego. Został odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Rycerskim Orderu „Za zasługi dla Litwy”, srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Złotą Odznaką Honorową Województwa Małopolskiego – Krzyż Małopolski.
Katarzyna Dypa – dyrektor Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej. Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Podyplomowego Studium Muzeologicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim, kustosz, członek Stowarzyszenia Muzealników Polskich oraz Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu w Polsce. Jest inicjatorką i koordynatorką wielu projektów kulturalnych i edukacyjnych, a także autorką i współautorką artykułów dotyczących promocji inicjatyw muzealnych oraz relacji muzeum ze zwiedzającymi.
prof. ASP dr hab. Dorota Folga-Januszewska – historyk sztuki, muzeolog, krytyk. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie się doktoryzowała i habilitowała. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, wicedyrektor Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. W l. 2008-2014 autorka programu studiów muzeologicznych na UKSW w Warszawie (kierownik Katedry i dyrektor Instytutu Muzeologii). W latach 1979–2008 pracowała w Muzeum Narodowym w Warszawie (kurator, z-ca dyrektora, dyrektor). Członek ICOM, prezydent ICOM-Polska (w l. 2002-2008 i 2012-2018), prezydent MOCO ICOM (2014-2016), członek SAREC ICOM (od 2017), prezydent Komitetu ds. Rezolucji ICOM (2016), członek AICA. Ekspert Rady Europy ds. muzeów, ekspert UNESCO High Level Forum on Museums oraz ekspert w programach MNiSW, NPRH, członek Komitetu Nauk o Kulturze PAN, członek wielu rad naukowych i muzealnych.
dr Tomasz Kranz – doktor nauk humanistycznych w zakresie historii najnowszej, germanista, muzeolog. Od 2007 r. dyrektor Państwowego Muzeum na Majdanku, członek wielu zespołów eksperckich, w tym Rady ds. Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego (od 2018). Pola zainteresowań badawczych: historia obozu koncentracyjnego w Lublinie i Holokaustu, problematyka muzealna, stosunki polsko-niemieckie w kontekście pamięci II wojny światowej. Inicjator licznych konferencji naukowych, przedsięwzięć wydawniczych i wystaw. W ostatnim czasie opublikował m.in. monografię zbiorową Przeszłość w muzeach historycznych. Reprezentacje i narracje (2024, red. z A. Skrabek)) oraz tom Muzea w miejscach pamięci. Antologia tekstów (2026, red.).
dr hab. Wojciech Kucharski – historyk i archeolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, zajmuje się historią średniowiecza i czasów najnowszych. Zastępca dyrektora ds. naukowych we wrocławskim Ośrodku „Pamięć i Przyszłość”, wykłada w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Twórca i współtwórca wystaw historycznych w tym wystawy głównej w Centrum Historii „Zajezdnia”. Nadzoruje program „Ocalone dziedzictwa. Regionalne Izby Pamięci Ziem Zachodnich i Północnych”. Twórca „Wrocławskiego Rocznika Historii Mówionej”. Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Polskiego Towarzystwa Historii Mówionej, członek rady naukowej Instytutu Śląskiego w Opolu.
Joanna Mytkowska – jest kuratorką i historyczką sztuki. Od 2007 roku pełni funkcję Dyrektorki Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Wcześniej pracowała jako kuratorka w Centre Pompidou w Paryżu. Jest współzałożycielką Fundacji Galerii Foksal (1997). W 2005 roku była kuratorką Polskiego Pawilonu podczas 51. Biennale w Wenecji, gdzie prezentowała wystawę Powtórzenie Artura Żmijewskiego. Joanna Mytkowska kuratorowała i współkuratorowała wystawy w Polsce i za granicą, między innymi: Nigdy więcej. Sztuka przeciw wojnie i faszyzmowi w XX i XXI wieku (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2019), Edi Hila. Malarz transformacji (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2018), Syrena herbem twym zwodnicza (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2017), Alina Szapocznikow, Sculpture Undone 1955–1972 (Centre d'Art Contemporain Wiels, Bruksela; Hammer Museum, Los Angeles; Museum of Modern Art, Nowy Jork, 2012–2013), Les promesses du passé (Centre Pompidou, Paryż, 2010), Niezgrabne przedmioty (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2009), Les Inquiets. Cinq artistes sous la pression de la guerre (Centre Pompidou, Paryż, 2008), Le Nuage Magellan (Centre Pompidou, Paryż, 2007) oraz Oskar Hansen. Sen o Warszawie (Fundacja Galerii Foksal, 2005). Jest redaktorką publikacji: „Henryk Stażewski. Ekonomia myślenia i postrzegania” (2006) oraz „Edward Krasiński” (1997).
prof. UG dr hab. Waldemar Ossowski – muzealnik i archeolog; od 2015 r. dyrektor Muzeum Gdańska. Kieruje instytucją odpowiedzialną za ochronę, opracowanie i udostępnianie dziedzictwa materialnego oraz niematerialnego Gdańska, rozwijając program wystawienniczy, edukacyjny i wydawniczy muzeum, a także współpracę z partnerami krajowymi i zagranicznymi. W praktyce zarządczej koncentruje się na łączeniu działań merytorycznych z budowaniem trwałych standardów organizacyjnych w obszarach: opieki nad zbiorami, dostępności, komunikacji oraz rozwoju projektów muzealnych. Równolegle prowadzi działalność akademicką jako pracownik Uniwersytetu Gdańskiego. Wcześniej zawodowo związany z (obecnym) Narodowym Muzeum Morskim w Gdańsku, gdzie realizował zadania badawcze w strukturach muzealnych.
prof. dr hab. Marzena Szmyt – jest archeologiem, profesorem na Wydziale Archeologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz dyrektorem Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. Jej badania skupiają się na przemianach społecznych, gospodarczych i kulturowych, jakim podlegały w IV I III tys. przed Chr. społeczności ludzkie zamieszkujące Europę środkową i wschodnią. Jest autorką licznych publikacji naukowych, a także redaktorem wydawnictw monograficznych oraz czasopism archeologicznych.
prof. dr hab. Rafał Wnuk – historyk, profesor nauk humanistycznych związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Jest autorem licznych książek i artykułów naukowych poświęconych historii II wojny światowej, powojennej konspiracji antykomunistycznej w Europie Środkowej i Wschodniej, pamięci kulturowej oraz kwestiom związanym z upamiętnieniami i muzeami. W latach 2002-2010 był redaktorem naczelnym półrocznika IPN pt. „Pamięć i Sprawiedliwość”, a w latach 2001-2007 kierował zespołem przygotowującym „Atlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944-1956”. Jego ostatnią pracą jest książka pt. "Niezłomni czy realiści? Polskie podziemie antykomunistyczne bez patosu". Jest współautorem scenariusza wystawy głównej Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. W ostatnich latach był zaangażowany w działalność popularyzatorską i publicystyczną na łamach portali i kanałów “ohistorie”, “Historia bez kitu” oraz związany z samorządową instytucją kultury “Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie. Obecnie Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej.